Wyruszamy w podróż całą rodziną. Po drodze spotykają nas niezwykłe przygody, natrafiamy na ciekawych ludzi, przydarzają nam się przeróżne sytuacje. Kiedy wspólnie dotrzemy do celu podróży, okazuje się, jak bardzo zgraną jesteśmy rodzinką. Tak można pokrótce opisać fabułę gry Przygodziaki. Natrafiłam na tę planszówkę szukając inspiracji na prezenty gwiazdkowe. Gra wydała mi się ciekawa i wartościowa, dlatego postanowiłam dowiedzieć się o niej więcej. Zapytałam więc o kilka szczegółów u źródła – czyli na fanpage’u Wydawnictwa Pasterz. Okazało się, że odpowiedzi udziela mi jedna z autorek gry – Pani Hanna Chodak – i w rezultacie nasza rozmowa zaowocowała wywiadem. Zachęcam do przeczytania.

Wcześniej jednak chciałam podzielić się własnymi spostrzeżeniami, bowiem dzięki uprzejmości Wydawnictwa Pasterz, miałam okazję zagrać w Przygodziaki w rodzinnym gronie. Muszę przyznać, że był to bardzo fajnie spędzony czas. Wszyscy się świetnie bawiliśmy odpowiadając na pytania i wykonując zadania. Gra wywołuje wiele zabawnych sytuacji, ale też pozwala na chwile refleksji. Byłam zaskoczona, bo mimo, że dużo rozmawiamy ze sobą w rodzinie, to jednak w trakcie rozgrywki, dowiedziałam się kilku nowych rzeczy o domownikach. Tak więc potwierdzam – gra pomaga w budowaniu (lub pogłębianiu) rodzinnych relacji. Jeśli macie ochotę dowiedzieć się więcej o grze i poznać szczegółowo jej zasady, zapraszam do przeczytania wywiadu.

Co wyróżnia grę Przygodziaki?

  • Głównym celem gry jest miłe i wesołe spędzenie czasu z rodziną. Zbudowanie atmosfery, w której każdy będzie czuł się dobrze. Pogłębienie relacji rodzinnych.
  • Gra uczy współpracy. Nie ma tu rywalizacji i oceniania i nie ma przegranych. W Przygodziaki bawić się mogą nawet trzylatki i z pewnością każdy znajdzie tu coś, w czym jest dobry, czym będzie mógł podzielić się z bliskimi.
  • Dzięki Przygodziakom można zaprezentować swoje umiejętności  i talenty.
  • Celem gry jest też lepsze poznanie siebie nawzajem. Gra uczy komunikacji. Odpowiadając na pytania gracze dzielą się swoimi spostrzeżeniami, pomysłami i marzeniami, a słuchając bliskich, mogą dowiedzieć się o nich wielu interesujących rzeczy.
  • Wesołe wydarzenia opisane na kartach, zabierają graczy w podróż pełną zabawnych sytuacji i ciekawych przygód.

Kto jest autorem gry?

Gra powstała przy współpracy kilku osób. Są to:

  • Hanna Chodak – absolwentka wydziału grafiki ASP we Wrocławiu,
  • Elżbieta Jakuszkin –  pedagog, specjalistka w dziedzinie poradnictwa rodzinnego, kierownik poradni rodzinnej we Wrocławiu,
  • Ewa Suchowiejko – filolog języka polskiego.

Jak przebiega rozgrywka?

Pierwszy z  graczy otrzymuje pudełko z kartami. Wybiera kartę żółtą lub pomarańczową. Czyta zdarzenie umieszczone na kolorowej stronie karty, a potem odwraca kartę na jasną stronę i czyta zadanie do wykonania (jeśli jeszcze nie umie czytać, oczywiście pomaga mu ktoś starszy). Wybranie żółtej karty łączy się z odpowiadaniem na pytania, a pomarańczowej z zadaniem dla jednego lub większej liczby graczy. Gracz wykonuje zadanie sam lub wspólnie z innymi i przekazuje pudełko następnemu grającemu, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Pionek autka na planszy wędruje o jedno pole do przodu. Wszystkie karty z wykonanymi zadaniami odkładajcie na stole tak, by ułożyły stos. Na końcu gry podliczycie rodzinne punkty widniejące na jasnej stronie tych kart, a wynik sprawdzicie w tabeli.

Witaj w świecie Pięknych Rzeczy. Podoba Ci się tutaj? Polub proszę nasz profil na Facebooku, aby być z nami w kontakcie. Zachęcam Cię także do zostawienia komentarza pod artykułem! :)

Co się dzieje, jeśli gracz odpowie na pytanie tylko częściowo, albo kiedy w ogóle nie chce odpowiedzieć lub wykonać zadania?

W takich sytuacjach nie trzeba naciskać. Są tacy, którzy słysząc polecenie „Wymień co najmniej jedną osobę, która ci kiedyś pomogła.” – powiedzą „Kryśka”. Może do końca życia będziecie się zastanawiali, jaka Kryśka i w jaki sposób pomogła… Trudno… Oczywiście znajdą się też i tacy, którzy mając opowiedzieć o kimś, kto im pomógł, chętnie podzielą się z wami całą historią swojego życia. Dajcie im się wyszaleć.

Ważne jest, aby nie oceniać odpowiedzi innych. Każdy ma prawo powiedzieć, że ma np. talent do spania. Jeśli tak odpowie, to znaczy, że ma w sobie także drogocenny, może nieuświadomiony, talent do rozśmieszania innych. Jeśli ktoś nie chce zrobić konkretnego zadania,  ma do tego prawo. Przekazuje pudełko następnemu graczowi, a autko pozostaje w miejscu.

W trakcie rozgrywki – podróży autkiem, graczy czeka kilka urozmaiceń. Bonusy-niespodzianki, skrzyżowania, które sprawiają, że autko może pojechać w różne strony oraz postaci, które spotykamy na żółtych polach. Co się dzieje w tych sytuacjach?  

  • Karta Bonus

    Jeśli gracz wyciągnie kartę z narysowanym autkiem i napisem BONUS, od razu odkłada ją na stos kart z wykonanymi zadaniami i ciągnie kolejną kartę. Pod koniec gry, za każdą kartę BONUS, rodzina otrzyma 5 punktów.

  • Pola z postaciami (z żółtym środkiem)

    Jeśli autko dotrze do pola, na którym stoi pionek (np. babcia, dziadek, kucharz, piesek itp.), gracz, którego kolej właśnie przypada, ciągnie żółtą kartę i czyta teksty umieszczone po obu jej stronach. Następnie podnosi pionek z planszy i podaje go temu, kogo wybiera, by odpowiedział na pytanie lub wykonał zadanie z żółtej karty. Po wykonaniu zadania, autko przestawcie o jedno pole do przodu, kartę odłóżcie na stos kart z wykonanymi zadaniami, a pionek postawcie obok. Na koniec gry, za każdy pionek otrzymacie 5 dodatkowych punktów. Oczywiście, tak jak w przypadku innych kart, gracz poproszony o wykonanie zadania, może odmówić. W takim przypadku gracz ciągnący kartę, przekazuje pudełko z kartami następnemu graczowi, a autko pozostaje na swoim miejscu. Pole z pomarańczowym środkiem traktowane jest od tej pory tak, jak zwykłe czarne pola.

  • Skrzyżowania (Pola z czerwonym środkiem)

    Jeśli autko dotrze do skrzyżowania, gracz, którego kolej właśnie przypada, ciągnie czarną kartę z czerwonym środkiem. Na takiej karcie znajduje się zadanie, które mają do wykonania albo dorośli, albo dzieci. Po wykonaniu zadania, autko przesuwacie o jedno pole do przodu,  zgodnie z kolorem strzałki na karcie. Jeśli grają trzy osoby, niezależnie od napisu na karcie, każde zadanie z takiej karty wykonują wspólnie. Jeżeli gra tylko jeden dorosły, za każdym razem wybiera jedno dziecko, by stworzyło z nim drużynę do wykonania zadania. Analogicznie, gdy gra jedno dziecko – za każdym razem dobiera sobie do drużyny jednego dorosłego. Tu uwaga dla graczy: jeśli chcecie zdobyć jak najwięcej punktów, możecie przedłużyć trasę, opuszczając zadania na kartach ze strzałkami w kolorze, które sprawiłyby, że skręcicie w krótszą drogę i szybciej ukończycie grę.

 Jakie są przykładowe pytania i zadania?

Zadania podzielone są na takie, które wykonuje jedna osoba; takie, które wykonują tylko dzieci lub dorośli (rodzice, dziadkowie) oraz te, które wykonuje wspólnie cała rodzina.

  • Jak zatytułowalibyście film o waszej rodzinie?
  • Wstań i przyjmij jakąś dziwną pozę, a inni niech spróbują stanąć tak samo i nie ruszać się przez 10 sekund.
  • Wybierz osobę, która dokończy zdanie: „Nasza Rodzina jeszcze nigdy…”
  • Wymieńcie 3 plusy bycia dzieckiem.
  • Jaka jest najdziwniejsza rzecz, którą w życiu widziałeś?
  • Przez pół minuty stój na jednej nodze z książką położoną na głowie.
  • Razem wymyślcie znak drogowy „Uwaga, super rodzinka” i narysujcie go.
  • Odegrajcie scenkę „Rodzic i jego dziecko, które jest niejadkiem”.
  • Niech każdy po kolei powie, co chciałby, żeby robił wasz własny rodzinny robot.
  • Powiedzcie jaki jest najmilszy zwyczaj waszej rodziny.

Dziękuję za rozmowę. Na koniec proszę jeszcze o informację, gdzie można kupić grę?

Grę można kupić w księgarni internetowej Pasterz.pl (Bezpośredni link: Przygodziaki ). Jest także dostępna w niektórych księgarniach stacjonarnych.

  • Będzie mi bardzo miło, jeśli zostawisz po sobie ślad w postaci komentarza. :) Aby dodawać komentarze, nie trzeba być zalogowanym w Disquss.

    Po napisaniu treści i podaniu imienia, pojawi się checkbox: „Wolę pisać jako gość”.